Gateway




In Loving Memory of
Gerhard Maria Jansen

For always in My Heart
I will never forget You

 

 

This page is in loving Memory of my Brother Gerhard

 

 

De lange strijd is gestreden

je hebt zo hard je best gedaan

Het gevecht was zo oneerlijk

we wisten allemaal dat we je moesten laten gaan.

 

 

Hierbij de tekst door mijn Broer Hein verteld

 

Vandaag nemen wij afscheid van het dode lichaam van onze broer Gerard, of eigenlijk moet ik zeggen Gerhard.

Want dat was zijn doopnaam.

Een naam waar hij weinig over sprak, maar waar hij wel trots op was.

Als enige kleinzoon was hij vernoemd naar opa Jansen.

Gerard was het tweede kind in het gezin.

Geboren in een moeilijke tijd.

Een paar jaar na de oorlog was de weelde nog niet zo groot.

Onze vader werkte hard om voor het gezin en zijn inwonende schoonouders te kunnen zorgen. Het feit dat onze moeder toen al veel gezondheidsproblemen had, maakte het er niet makkelijker op.

Het gezin werd groter en iedereen moest zijn steentje bijdragen.

Al vroeg hielpen wij met een krantenwijk, volgens mij zijn wij begonnen met Het Centrum, want dat was een katholieke krant.

Je had er niet altijd zin in, maar het moest gewoon.

Het voordeel was wel dat je in heel Utrecht de weg wist.

Na de lagere school ging Gerard naar de ambachtschool.

Die zat toen nog aan de Schoolstraat .

Familieomstandigheden maakten dat hij daar op zijn 14e vanaf ging om als timmermansknecht te gaan werken.

In die tijd hadden we nog geen arbodienst en was er al helemaal geen sprake van veilige arbeidsomstandigheden.

Gerard moest alle rotklussen doen, zonder dat iemand op zijn veiligheid lette.

In de brandende zon lieten ze hem een schutting in de carboleum zetten waardoor hij ’s avonds met verbrande handen en een verbrand gezicht thuiskwam.

Het werken in de stallen van een boer moest hij bekopen met koepokken en zo waren er meer voorvallen die leidden tot een aanslag op zijn lichaam.

Dat destijds de kiem gelegd werd van zijn latere lijdensweg, daarvan was men zich in de jaren 60 niet bewust.

Gerard was heel blij dat hij na een jaar of 6 de bouw vaarwel kon zeggen en als buschauffeur aan het werk mocht.

Was het in zijn jonge jaren dan enkel ellende? O nee.

Er werd ook  wel plezier gemaakt.

Gerard ging graag dansen bij De Rijk aan de Nieuwe gracht, luisterde naar muziek van The Cats en Percy Sledge en had nog een bijzondere muzikale voorkeur: hij hield van operamuziek. Vooral Verdi. 

Thuis werden ook feestjes gegeven.

Dan gingen de tafel en stoelen aan de kant en kon er gedanst worden.

Voor 1 van deze feestjes wist Bert nog wel een leuk meisje voor Gerard.

Het was een collegaatje van de afdeling archiefbeheer bij de BVG.

Zij heette Anneke.

Bert wist niet dat hij de basis zou leggen voor een relatie die al meer dan 40 jaar duurt.

De eerste jaren van hun huwelijk woonden zij met Harold in de Bataviastraat, later verhuisden zij naar de Duivenkamp in Maarssen-Broek.

En het leven verging zoals het met zo velen gaat.

Je hebt alle tijd en energie nodig om je gezin en je carričre op poten te zetten en draaiende te houden.

De relatie met broers en zussen wordt losser, ieder heeft immers zijn eigen besognes en voor je het weet ben je aan het afbouwen en weer met zijn tweeën.

Groot was de klap toen Gerard ons zo’n anderhalf jaar geleden meldde dat hij ongeneeslijk ziek was.

Wij hadden hem en Anneke nog zo graag veel gelukkige jaren gegund, het heeft niet zo mogen zijn. 14 maanden na het overlijden van onze vader nemen wij nu afscheid van het lichaam van Gerard.

Afscheid van zijn lichaam, niet van hemzelf.

In ons blijft Gerard voortleven als onze oudste broer: een jongen met zorg en liefde voor de mensen om zich heen, een kanjer waar wij altijd van blijven houden.

Duizend tranen vergoten, 
Om je pijn, je verdriet. 
Voor wat je achter liet. 
 
Duizend tranen vergoten, 
Om je onmacht. 
Door je aflatende kracht. 
 
Duizend tranen vergoten, 
Voor de tijd die we nog kregen. 
Straks scheiden onze wegen. 
 
Duizend tranen vergoten, 
Om het afscheid wat komen gaat. 
Dankbaar omdat verder leed je werd bespaard. 
 
Duizend tranen vergoten, 
Geliefde, papa, opa, broer...uit het oog.      Maar nooit uit ons hart 
 









Logo